EERSTE HULP BIJ GEWOONTE-ETEN (EHBG)

 

Waarom doe ik dit nou wéér?

Vraag jij je dat ook wel eens af? En als je je dat afvraagt weet je meestal het antwoord wel: je was niet in staat om op een andere manier met je emoties om te gaan en dus ging je eten.

Zo herkenbaar! Ik heb daar ook jarenlang mee geworsteld en dagelijks hoor hetzelfde van cliënten. Ik kan me van mezelf herinneren, dat ik als ik thuis kwam eigenlijk standaard naar de koelkast liep. Even een plakje kaas. Waarom? Nou, soms omdat ik niet-bevredigd thuis kwam na een vergadering of een familie-verjaardag, Soms omdat ik me onvoldaan voelde omdat ik niet af had gekregen wat ik allemaal af wilde hebben. Soms omdat ik me gestrest voelde… Of onzeker….Of bang dat ik het niet goed had gedaan… Of ik voelde me schuldig omdat ik nee had gezegd… Of zomaar…

 

Zomaar?

Ja, zomaar. Ik was zo gewend aan mijn loopje naar de koelkast dat ik er alweer voor stond en me dan stond af te vragen wat ik daar eigenlijk aan het doen was…Waarom sta ik hier? En als ik dan met mijn aandacht naar binnen ging om te voelen wat er aan de hand was….niets te ontdekken, zelfs geen vaag, onrustig gevoel. Gewoon de macht der gewoonte, mijn ingesleten spoor.

 

Toen merkte ik dat ik het dan toch lastig vond om van plan te veranderen, de koelkast weer dicht te doen en iets anders te gaan doen. Inmiddels had ik dan wel die kaas op mijn netvlies staan en kon ik de smaak al in mijn mond proeven. En opeens wist ik niet zo goed wat ik dan moest gaan doen. Heel raar, maar ik had geen plan B. En dat voelt dan ook weer als leeg en dat wil dan ook weer gevuld worden…hoe ingewikkeld kan een mens het zichzelf maken! En dan nam ik soms toch een stuk kaas, dat was de makkelijkste oplossing voor een niet-bestaand probleem.

 

Herken je dat?

Dat sommige momenten zo geankerd zijn aan iets eten, dat je, ondanks alle nadelen voor je gewicht, je stemming en je energie toch blijft vasthouden aan de gewoonte. Zelfs al ben je best in staat om het anders te doen. Als je het niet zou doen ontbreekt er iets. Het is toch een stapje buiten je comfort-zone.

Om je een duwtje de goede kant op te geven heb ik de EHBG (Eerste Hulp bij Gewoonte-eten) ontwikkeld, die je nodig kan hebben bij milde eetproblemen.

 

Eerste Hulp bij Gewoonte-eten

  1. Inventariseer alle risico-momenten.
    Wanneer heb je de neiging om te gaan eten? Als je uit je werk komt? ’s Avonds bij de TV? Als je je verveelt? Als je alleen bent?

  2. Maak een lijst van alternatieve gedragingen.
    Wat je zou kunnen doen in plaats van eten. Zet het lijstje alternatieven in je telefoon of stop het in agenda, zodat je er altijd ter plekke één kunt uitkiezen.

  3. Maak een compleet plan B.
    Door aan elke situatie één of meerder alternatieve gedragingen te koppelen. Bijvoorbeeld: Als ik vanavond thuis kom uit de vergadering, loop ik naar de keuken en zet theewater op. Dan loop ik meteen door naar boven en zet m’n bad aan. Dan pak ik iets te lezen en leg dat klaar bij het bad. Ik hang m’n badjas al over de verwarming voor als ik uit bad kom. Ik ga weer naar beneden, schenk de thee in, kleed me uit en stap lekker in een warm bad.
    Of: als ik vanmiddag uit m’n werk kom, ga ik meteen de honden uitlaten
    Of: als ik vanavond alleen thuis ben ga ik m’n zus bellen om weer eens gezellig bij te kletsen.
    Of; zodra ik me verveel ga ik m’n bureaula eens helemaal uitmesten.
    Tegen de tijd dat je dat plan B hebt uitgevoerd is je gewoonte-drang echt wel over gegaan. Je bent immers uit het gewoonte-spoor gestapt.

Welke alternatieven kun jij bedenken voor jouw risico-momenten? Deel ze hier! Zo kunnen we elkaar helpen en inspireren!

 

 

Please reload

Featured Posts

Waarom buiten sporten/bewegen beter voor je is

August 26, 2019

1/10
Please reload

Recent Posts

December 11, 2018

Please reload

Search By Tags
Follow Us
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Google Classic

Blij met wie je bent!